ŞÜKRETMELİ İNSAN!
Bazen en ufak bir olumsuzlukta umutsuzluğa kapılır karalar bağlar kendimizi en mutsuz insan ilan ederiz. Bazen başarısızlıklarımız en büyük derdimiz olur. İsyan eder dururuz. Düşünmeyiz şu an biz bu küçük şeyleri dert ederken daha kötü durumda olanları, düşünmeyiz kışın ortasında - bilmem kaç derecede sokakta kalan evsiz insanları, düşünmeyiz evine ekmek götüremeyen babanın yüreğindeki yangını, düşünmeyiz yoğunbakım önünde sabahlayıp evladının gözlerini açmasını bekleyen çaresiz annenin acısını, düşünmeyiz daha yaşına girmemiş evladını 11. Ameliyata gönderen annenin parçalanan yüreğini,düşünmeyiz evladını kaybeden annenin içindeki yangını.
Bazen biz en ufak şeyde isyan eder belalar okurken onlar Allah'ın bir bildiği vardır diyip, Allah'a sığınarak acılarını hafifletmeye çalışırlar. Demek ki diyorlar demek ki hayırlısı buymuş, demek ki bu benim imtihanımmış! Öyleyse ben bu imtihanı başarıyla geçmeliyim!
Rabbim bazen ondan uzaklaştığımızda bizlere üzüntü verir. Verir ki onu hatırlayalım. Ona sığınalım, onun kudretini, onun şefkatini, gücünü hissedelim. Dua edip onu analım.
Ey insanoğlu!
Bilmiyorsun. Aynaya bakıp sana lütfedilen vücuda şükretmesini, Sabah yeni güne gözlerini açtığına şükretmesini, Annenin, babanın, kardeşinin, kendinin sıhhatine şükretmesini, Konuşabildiğine, yürüyebildiğine, duyabildiğine, görebildiğine şükretmesini. Nedendir ki kaybetmeden anlamıyorsun. İllaki kaybedecek sonra değerini anlayacaksın! Gülümseyin, tebessümü hiç bir vakit yüzünüzden eksik etmeyin. İnsanları Allah için sevin.
Kendinizi sevin..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder